De oudste horlogemerken ter wereld (en de schoonheid van efficiëntie en innovatie)
Vraag: „Leeftijd is geen garantie voor efficiëntie.“
James Bond: „En jeugd is geen garantie voor innovatie.“
Sommigen van jullie kennen misschien het citaat uit de James Bond-film Skyfall. De scène speelt zich af in de National Gallery in Londen en toont 007 terwijl hij naar het beroemde schilderij „The Fighting Temeraire“ van William Turner kijkt. Daarbij maakt hij voor het eerst kennis met zijn nieuwe kwartiermeester.
Ook in de horloge-industrie draait alles om innovatie. Hoewel veel traditionele merken enorm trots zijn op hun lange geschiedenis, lijkt het er steeds meer op dat het juist de jonge buitenbeentjes zijn die met nieuwe technologieën, materialen of gewoon nieuwe strategieën komen en zo de sector echt vooruit helpen. Maar is dit wel zo – en rusten de grote spelers misschien gewoon op hun lauweren?
Dit is de vraag die we in het volgende artikel kort willen onderzoeken. We nemen daarom de oudste horlogemerken ter wereld onder de loep om na te gaan in hoeverre ze nog kunnen concurreren op het gebied van innovatiekracht en vindingrijkheid.
Nummer 4: Breguet – Parijs (1775)
Breguet werd in 1775 in Parijs opgericht, hoewel het merk tegenwoordig in Zwitserland is gevestigd. De oprichter en naamgever was niemand minder dan Abraham Louis Breguet, die in zekere zin de „Gyro Gearloose van de horlogemakerij“ genoemd kan worden.
Men kan alleen maar speculeren hoe de horloge-industrie er vandaag de dag uit zou zien zonder de uitvindingen van dit uitzonderlijke talent – denk maar aan de schokbescherming met parachute, de tourbillon of de Breguet-spiraal. De meeste daarvan hebben echter tot op de dag van vandaag niets aan betekenis ingeboet en worden nog steeds beschouwd als de maatstaf bij uitstek.
Nummer 3: Vacheron Constantin – Genève (1755)
Nog maar twintig jaar eerder openden een jonge horlogemaker genaamd Jean-Marc Vacheron en zijn leerling een atelier in Genève, waarmee de basis werd gelegd voor wat we nu Vacheron Constantin noemen. Tegenwoordig behoort de manufactuur tot de zogenaamde Heilige Drie-eenheid onder kenners en horlogeliefhebbers (samen met Patek Philippe en Audemars Piguet), wat getuigt van de uitmuntende kwaliteit en het voortreffelijke vakmanschap van het merk.
Vacheron Constantin maakt nu deel uit van de Richemont-groep, waartoe ook merken als IWC, A. Lange & Söhne en Cartier behoren. Naast de elegante Patrimony-serie worden met name de sportievere Overseas-modellen (zie foto hierboven) beschouwd als begeerde objecten, die jaar na jaar steeds moeilijker te verkrijgen zijn.
Nummer 2: Favre-Leuba – Le Locle (1737)
Favre-Leuba is weliswaar veel minder bekend dan de twee zwaargewichten Breguet en Vacheron Constantin. Toch kan het op één na oudste Zwitserse horlogemerk, dat in 1737 werd opgericht door een horlogemakersleerling in het horlogemakersmekka Le Locle, terugkijken op een indrukwekkend lange geschiedenis. Het merk beleefde zijn hoogtijdagen aan het begin van de jaren zestig, maar kwam kort daarna in moeilijkheden en werd uiteindelijk het slachtoffer van de kwartscrisis.
De huidige eigenaar is het Indiase Titan Company (dat op zijn beurt deel uitmaakt van de miljardenconcern Tata Group), maar deze laatste lijkt allesbehalve tevreden te zijn met de resultaten: vorig jaar draaide het de geldkraan dicht en gaf het het Zwitserse merk de opdracht alle activiteiten voorlopig stop te zetten – in ieder geval zolang Favre-Leuba verlies lijdt.
Nummer 1: Blancpain – Villeret (1735)
Jehan-Jacques Blancpain richtte in 1735 de Zwitserse horlogefabrikant Blancpain op, waarmee dit het oudste horlogemerk ter wereld is. Het is echter belangrijk om te weten dat er een cruciaal verschil bestaat met het merk Vacheron Constantin, dat zichzelf overigens ook de „oudste horlogefabrikant ter wereld“ noemt: terwijl VC inmiddels kan terugkijken op meer dan 265 jaar ononderbroken productie, is het parcours van Blancpain niet altijd even gemakkelijk geweest.
Na de kwartscrisis moest Blancpain zelfs enkele jaren de deuren sluiten. In 1982 was het niemand minder dan Jean-Claude Biver die het bedrijf overnam voor een schamele 22.000 frank. Hij slaagde erin het stoffige imago op te poetsen en maakte van Blancpain opnieuw een bloeiende fabrikant van luxehorloges (voordat hij het merk tien jaar later voor 60 miljoen frank verkocht aan de huidige Swatch Group). Met name de Fifty Fathom (Bathyscaphe)-modellen zijn tegenwoordig grote verkopers.
Maar wie zijn tegenwoordig de vernieuwers?
Het begrip ‘innovatie’ in de horloge-industrie kan vanuit vele invalshoeken worden bekeken: het meest geavanceerde materiaal voor de kast, de meest vooruitstrevende verkoopstrategie of de meest verfijnde marketingstrategieën. Maar wie kan deze race winnen: de roekeloze nieuwkomers of de traditionele koplopers?
Nou, het is niet zo eenvoudig om hier een algemeen antwoord op te geven, aangezien het natuurlijk heel subjectief is. Terwijl voor velen de introductie van de Spring Drive-technologie door Grand Seiko in 2004 de laatste echte innovatie in de horloge-industrie was, zijn voor anderen de nieuwe TimberTex-horlogebanden van IWC, gemaakt van papier, de nieuwste doorbraak. Waar trek je de grens?
Over één ding bestaat echter waarschijnlijk brede overeenstemming: de vier hier gepresenteerde merken behoren niet tot de grootste vernieuwers. Dit betekent natuurlijk niet dat de horloges ook maar enigszins onderdoen; integendeel. Maar als het gaat om echte innovaties, zullen de vier hier genoemde merken uiteindelijk het veld moeten laten aan anderen. Instinctief denken we dan aan merken als H. Moser & Cie, Hublot, Zenith, De Bethune, Richard Mille, Ulysse Nardin of Piaget, om er maar een paar te noemen.
Welke merken vind je hieronder vallen?
Voor nog meer lifestyle-artikelen over horloges, klik op de volgende link.
