8 mythes over Jaeger-LeCoultre

Jaeger-LeCoultre is een van de meest fascinerende en innovatieve merken die er zijn (en dat is het altijd al geweest). Hier volgen 8 mythes en misvattingen over het merk dat ons iconen heeft gebracht als de Art Deco-klassieker Reverso en het klassieke wekhorloge Memovox.

Mythe 1: Wijzerplaten met het opschrift ‘LeCoultre’ zijn te vinden op horloges die vóór de fusie van Jaeger en LeCoultre zijn geproduceerd.

Jaeger-LeCoultre combineert de uitmuntende uurwerken van LeCoultre met die van de Parijse Établisseur Jaeger. Daarom wordt vaak aangenomen dat modellen met het LeCoultre-logo dateren uit de periode vóór hun fusie. Talrijke LeCoultre-modellen stammen echter uit de jaren 60 en 70 – een tijd waarin de bedrijven al Jaeger-LeCoultre hadden gevormd. In werkelijkheid verwijst de LeCoultre-signatuur naar de markt waarvoor ze werden geproduceerd. Vanwege douanevoorschriften werden alleen de uurwerken naar de Verenigde Staten geëxporteerd en werden de horloges daarna geassembleerd om kosten te besparen. Hoewel modellen met het Jaeger-LeCoultre-logo in het buitenland bijzonder gewild zijn, is er geen reden om aan te nemen dat modellen met het LeCoultre-logo op enigerlei wijze inferieur zijn.

Mythe 2: De laatste lettergreep wordt benadrukt.

Er zijn maar weinig andere merknamen die qua klank zo divers zijn als Jaeger-LeCoultre. Aangezien beide namen afkomstig zijn van afzonderlijke horlogemakers uit Franstalige landen, moeten ze op de juiste manier in het Frans worden uitgesproken. Tegelijkertijd heeft Jaeger ook Duitse wortels. In ieder geval heeft de laatste letter van Coultre geen accent, waardoor die lettergreep niet wordt uitgesproken en zeker niet wordt benadrukt.

Mythe 3: Jaeger-LeCoultre heeft nooit uurwerken van andere fabrikanten ontvangen.

Tegenwoordig is Jaeger-LeCoultre een van de weinige fabrikanten die hun uurwerken volledig in eigen beheer vervaardigen. Ook in het verleden stond Jaeger-LeCoultre bekend om zijn vakmanschap en innovatieve karakter, waardoor het merk voor veel andere premium merken de leverancier van hoogwaardige kalibers was. Dit is wellicht de belangrijkste reden voor de wijdverbreide misvatting dat Jaeger-LeCoultre nooit uurwerken van andere fabrikanten heeft ontvangen. Voor de allereerste Reverso-serie werd een uurwerk de fabrikant Tavannes gebruikt. De reden hiervoor was dat het merk een nieuw kaliber moest ontwikkelen dat paste bij de unieke vorm van de Reverso-kast. Ook voor chronografen uit de jaren 50 en 60 werden uurwerken van Valjoux (Valjoux 72) en Universal Geneve (Universal 285) gebruikt.

Mythe 4: De Jaeger-LeCoultre Memovox was het eerste polshorloge met wekker.

Het eerste polshorloge met een wekfunctie werd al in 1907 door Eterna ontwikkeld. De toon die het produceerde, werd door de meeste mensen echter niet luid genoeg bevonden. De Vulcain Cricket wordt beschouwd als het allereerste polshorloge met een wekfunctie die luid genoeg was om een gemiddeld persoon wakker te maken, en kwam drie jaar vóór de Jaeger-LeCoultre Memovox op de markt. Dus of je de eer nu aan Eterna of Vulcain toekent, de Memovox van Jaeger-LeCoultre was zeker niet het eerste polshorloge met wekker. Het merk lanceerde op zijn beurt in 1956 het eerste polshorloge met wekker en automatisch opwindmechanisme en, slechts twee jaar later, het eerste duikhorloge met wekker. De uitvinding van het eerste duikhorloge met wekkerfunctie was belangrijk omdat de duiktijd niet langer via de bezel werd ingesteld en er een akoestisch signaal klonk wanneer het tijd was om weer naar de oppervlakte te komen.

De Jaeger-LeCoultre Futurematic was het eerste polshorloge waarvan de kroon zich op de achterkant van de kast bevindt.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, was het beroemde Futurematic-model uit 1953 niet het allereerste polshorloge met een kroon die op de achterkant van de kast was geplaatst in plaats van op de 3-uurpositie. Al in de jaren twintig en dertig vertoonden Duoplan-modellen en sommige dameshorloges hetzelfde ontwerpkenmerk, om zo dezelfde kenmerkende symmetrie van de kast te benadrukken die we ook kennen van de Futurematic-lijn. Toch is ook de Futurematic een primeur: aangezien hij alleen door beweging kon worden opgewonden en niet door aan de kroon te draaien, wordt hij beschouwd als het eerste volledig automatische polshorloge.

Mythe 6: Jaeger-LeCoultre levert geen uurwerken meer aan andere merken.

Het is algemeen bekend dat Jaeger-LeCoultre aan het begin van de 20e eeuw, gedurende een periode van drie decennia, uurwerken aan Patek Philippe leverde. Wat veel mensen echter niet weten, is hoe lang Patek Philippe gebruik heeft gemaakt van ebauches van Jaeger-LeCoultre om het tekort aan uurwerken op te vangen waarmee het merk in de jaren zestig te kampen had. Dit gebeurde niet alleen in de eerste helft van de 20e eeuw, maar ook in de jaren zestig vertrouwde Patek Philippe op kalibers van Jaeger-LeCoultre om eventuele leveringsproblemen op te vangen. Ook wordt vaak aangenomen dat Jaeger-LeCoultre geen uurwerken meer produceert voor Cartier, hoewel het tegenovergestelde in feite waar is: hoewel Cartier sinds 2009 horloges ontwikkelt met in eigen huis ontwikkelde uurwerken, worden sommige ebauches nog steeds betrokken van Jaeger-LeCoultre.

Mythe 7: Jaeger-LeCoultre heeft nooit een COSC-gecertificeerd horloge verkocht.

Talrijke horloges van Jaeger-LeCoultre ondergaan een reeks tests voordat ze op de markt komen, met als bekendste voorbeeld de kwaliteitscontrole van 1000 uur. Aangezien Jaeger-LeCoultre zijn tests strenger acht dan die van het COSC, verkoopt het merk geen horloges met chronometercertificaat. Het is echter onjuist dat Jaeger-LeCoultre nooit chronometers heeft geproduceerd; de verzamelbare Geophysik en Geomatic Chronomètre bewijzen dat deze veronderstelling onjuist is.

Mythe 8: Jaeger-LeCoultre-horloges die op de Europese markt worden verkocht en waarvan de kast het merk LeCoultre draagt, zijn „Franken“-horloges.

In de jaren 50 en het begin van de jaren 60 waren sommige horloges van Jaeger-LeCoultre bestemd voor de Europese markt en voorzien van een roestvrijstalen achterkant met het opschrift ‘LeCoultre’. Dit zijn geen onjuiste vervangende onderdelen voor het horloge, dat oorspronkelijk bedoeld was voor de Amerikaanse markt, maar reguliere horloges.