8 mythes en misvattingen over TAG Heuer

MYTHES ONTMANTELEN

TAG Heuer stond al lang in de belangstelling voordat het inmiddels beroemde Calibre 11 in 1969 op de markt kwam. Een rijke geschiedenis gaat vaak gepaard met allerlei geruchten. Hier zijn onze top 8 mythes en misvattingen over TAG Heuer.

Mythe 1: De Tag Heuer „Stopwatch“ was het eerste horloge in de ruimte.

Het eerste horloge in de ruimte was eigenlijk de Poljot Sturmanskie en niet de TAG Heuer Stopwatch. De TAG Heuer Stopwatch was echter wel het eerste Zwitserse horloge in de ruimte en ook het eerste dat minstens één keer de aarde heeft omcirkeld.

Mythe 2: TAG Heuer zou de uitvinder van de chronograaf zijn.

Hoewel TAG Heuer synoniem staat voor hoogwaardige chronografen, was het niet het merk dat ze als eerste ontwikkelde. In 1816 werd de eerste chronograaf ontworpen door Louis Moinet, bijna een halve eeuw vóór de oprichting van Heuer. De fabrikant speelde echter een doorslaggevende rol in de ontwikkeling van de moderne chronograaf, dankzij de uitvinding van het eerste oscillerende tandwiel door Edouard Heuer. Met twee verschillende tandwielen functioneerde het als een soort koppeling voor de stilgezette seconde en wordt het zelfs vandaag de dag nog steeds veelvuldig gebruikt. De ETA/Valjoux 7750 is waarschijnlijk 's werelds meest gebruikte mechanische uurwerk.

Mythe 3: Steve McQueen droeg privé een Heuer Monaco.

In de cultfilm (althans onder horlogeliefhebbers) *Le Mans* maakte Steve McQueen de Heuer Monaco beroemd. Tot op de dag van vandaag is het nog steeds het meest opvallende vierkante horloge ter wereld en onlosmakelijk verbonden met de naam van de „King of Cool“. In zijn privéleven droeg Steve McQueen echter bijna uitsluitend zijn Rolex Submariner Date Ref. 5512.

Mythe 4: Het Calibre 11 was het eerste uurwerk een automatisch opwindmechanisme.

Het debat over wat nu precies het eerste automatische uurwerk de geschiedenis was, woedt al bijna een halve eeuw. Was het de Seiko 6139, de El Primero of zelfs het Calibre 11? Hoewel vaak wordt beweerd dat de ontwikkeling van het Calibre 11 al lang was afgerond voordat de El Primero en de Seiko 6139 (aanvankelijk beperkt tot Japan) op de markt kwamen, wordt over het algemeen de El Primero als eerste genoemd. De reden hiervoor is dat de eigen ontwikkeling van Zenith enkele weken voordat de 6139 en de El Primero in 1969 werden gepresenteerd, was voltooid.

Mythe 5: Het Calibre 11 is alleen in de Monaco gebruikt en niet in andere modellen.

Het Calibre 11 wordt steevast in verband gebracht met de TAG Heuer Monaco, waardoor men is gaan geloven dat dit kaliber niet in andere modellen werd gebruikt. In werkelijkheid zijn er echter meerdere Autavia’s en vroege Carrera’s die met dit klassieke uurwerk zijn uitgerust. Onder verzamelaars zijn de modellen die na de eerste introductie van het Calibre 11 op de markt kwamen het meest gewild. Deze dragen het logo ‘Chronomatic’ en kregen kort daarna de aanduiding ‘Automatic Chronograph’.

Mythe 6: De kroon van het Calibre 11 werd aan de linkerkant geplaatst, zodat deze de drager niet zou hinderen.

De modellen Monaco en Carrera belichamen de autosport van de jaren 60 en 70 als geen ander. Soms wordt wel beweerd dat de kroon op 9 uur is geplaatst om te voorkomen dat deze tegen de rug van de hand drukt wanneer de pols gebogen is. Bijvoorbeeld bij het draaien aan het stuur van een auto. Dit is echter niet de exacte reden, en het heeft ook niets te maken met de gewoonte van Steve McQueen om het horloge om zijn rechterpols te dragen.

Een andere misvatting is dat de positie van de kroon eigenlijk slechts een ontwerpelement was om het unieke karakter van het horloge te benadrukken. In werkelijkheid was het echter meer een technische noodzaak. De chronograafmodule van Dubois-Dépras kon alleen op het uurwerk van Buren worden gemonteerd uurwerk de drukknoppen aan de andere kant van de kroon moesten worden geplaatst. Omdat de drukknop tijdens het dragen echter vaker wordt gebruikt, besloot TAG Heuer de kroon aan de linkerkant te plaatsen en niet de drukknoppen. Tegenwoordig is de kroon een essentieel kenmerk en een groot deel van de mystiek van het Calibre 11.

Mythe 7: De nieuwe versie van de Calibre 11 is hetzelfde als de oorspronkelijke versie.

De herziene versie probeert het oorspronkelijke Calibre 11 zo veel mogelijk in ere te herstellen. Er zijn echter aanzienlijke verschillen, omdat zowel de technologie als de beschikbaarheid van ébauches (niet-gemonteerde uurwerken) en onderdelen in de loop der tijd is veranderd. Terwijl het eerste Calibre 11 uit 1969 gebaseerd is op een Buren 1281, worden ook de nieuwe interpretaties van de ETA 2892 en de Sellita SW300 gebruikt. Beide modellen worden gekenmerkt door het gebruik van een Dubois-Dépraz-chronograafmodule, een bi-compax-opstelling van de subwijzerplaten met een stilgezette uurwijzer, en vooral de opvallende kroon aan de linkerkant.

Mythe 8: Radium werd in de eerste Carrera-modellen gebruikt als lichtgevend materiaal.

Het is algemeen bekend dat horloges met lichtgevende wijzerplaten werden gemerkt met de letter „T“ voor tritium, nog voordat zowel Luminova als SuperLuminova werden geïntroduceerd. Deze markering werd niet op het onderste deel van de wijzerplaat aangebracht, maar op de bovenste helft van de subwijzerplaat, op de 6-uurpositie. Dit was een opvallend verschil ten opzichte van andere Zwitserse horlogemodellen. Er wordt vaak aangenomen dat in de vroegste Carrera-modellen radium als lichtgevend materiaal werd gebruikt in plaats van tritium, omdat ze geen 'T'-markering hebben. Tegenwoordig is men het er echter vrijwel unaniem over eens dat de ontbrekende 'T' geen indicatie is voor radium, maar slechts duidt op het ontbreken van een lichtgevende markering, die in die tijd nog niet bestond.