PAM1661 Luminor Marina Carbotech, Sandwich van het jaar
Ik geef het toe – ik ben een fanboy. Ik geef ook toe dat ik enorme handen heb, wat aan de positieve kant betekent dat een Luminor mij perfect staat. Toch heeft het niet onaanzienlijke gewicht van deze stalen reuzen me tot nu toe effectief ervan weerhouden om zelfs maar aan een aankoop te denken. De PAM1661 komt dus precies op het juiste moment.
Het is zeker zo dat veel kopers van horloges gewicht associëren met luxe, kwaliteit en betrouwbaarheid, en voor hen kunnen zelfs de meest verfijnde horloges, wanneer ze van moderne materialen zijn vervaardigd, goedkoop aanvoelen in vergelijking met staal, goud en platina. Denk aan het titanium van de Grand Seiko en Bulgari, het carbon van deze Luminor of het Breitlight®-polymeer van Breitling – al deze horloges hebben misschien wat moeite om serieus genomen te worden, en de vederlichte Breitlings zijn zeker op een bepaald moment, ergens, door iemand, wel eens de Trabi's onder de luxehorloges genoemd. Persoonlijk heb ik dit sentiment nooit echt begrepen. Als ik zoveel geld aan een horloge uitgeef, wil ik er een die licht en comfortabel is, geen ketenen. Wielrenners knikken, daar ben ik zeker van, instemmend.
De Kerk van de Heilige Sandwich
De Luminor Marina Carbotech is voor mij de perfecte Panerai: een P.9010-kaliber in een ultralichte koolstofbehuizing, waterdicht tot 300 meter, en dat alles aan een relatief fraaie kevlarband met titanium sluiting – een waar feest voor liefhebbers van moderne materialen. Maar zelfs de diehard Panerai-traditionalist vindt hier iets om van te houden: de heilige graal van de orthodoxen – de “Sandwich-wijzerplaat” – heeft een glorieuze comeback gemaakt! Een paar jaar geleden waren er ware 'battles royale' te zien op het internet, toen Panerai de gelaagde (Sandwich) wijzerplaat, met zijn karakteristieke uitgestanste cijfers en indexen, op verschillende van hun klassieke modellen geleidelijk uit de productie haalde. De vervanging ervan werd al snel de 'Sausage Dial' gedoopt, een vlakke wijzerplaat waarop het dik aangebrachte lichtgevende materiaal opviel als een soort worst.
Hoewel ik in die nogal sullige heilige oorlog geen partij kies, ben ik erg blij dat Panerai zijn klassieke ontwerpelementen heeft verwerkt in een moderne benadering van de horlogemakerij, en ik wens hun ontwerpers veel moed voor de toekomst!
