Waarom al die haat? Het merkwaardige geval van de Girard-Perregaux Laureato

In 2016 besloot Girard Perregaux een iconische collectie nieuw leven in te blazen ter gelegenheid van een bijzonder jubileum. De Zwitserse luxehorlogemaker bracht daarom enkele subtiele wijzigingen aan, zowel op technisch als op visueel vlak, om een van zijn grote klassiekers weer helemaal van deze tijd te maken. Tegenwoordig is de collectie verkrijgbaar in een breed scala aan maten en kleuren en, gezien de technische specificaties, tegen een zeer aantrekkelijke prijs.

Toch is niet elke liefhebber even enthousiast over de collectie als de eerste indruk zou doen vermoeden, en af en toe klinkt zelfs de beschuldiging dat het een „Royal Oak voor de arme man“ zou zijn. Is dit echt waar?

Reden genoeg om ons te verdiepen in de geschiedenis van dit polariserende horlogemodel.

Sinds 1975

Als we kijken naar de geschiedenis van Girard-Perregaux, dat zijn oorsprong vindt in La Chaux-de-Fonds, Zwitserland, al in 1791, is de Laureato-collectie relatief jong. De eerste Laureato werd in 1975 gelanceerd als een quartz-chronometer en in tweekleurige uitvoering. Overigens is het vernoemd naar de Italiaanse film „The Graduate“ (Italiaans: Il laureato), op advies van de toenmalige Italiaanse distributeur van het merk. Ook het ontwerp was het werk van een jonge Italiaanse architect uit Milaan, Adolfo Natalini.

De keuze voor uurwerk quartzuurwerk klinkt volgens de huidige maatstaven misschien verrassend, maar was een logisch gevolg van de tijdgeest en kan gemakkelijk worden verklaard door de montredo.com/the-quartz-crisis/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">quartz-crisis, te midden waarvan de eerste Laureato het levenslicht zag. (Twee jaar later, in 1977, bracht Rolex overigens ook de eerste Rolex Oysterquartz op de markt.) Kwartshorloges waren simpelweg in de mode!

Net als de Royal Oak, die slechts drie jaar eerder was geïntroduceerd, had ook de originele Laureato een geïntegreerde armband met een licht tonneau-vormige kast. Het meest opvallende kenmerk was echter zonder twijfel het ongebruikelijke ontwerp van de lunette, die voortaan achthoekig was. In tegenstelling tot de Royal Oak was het echter niet de bedoeling dat deze op een oude duikershelm zou lijken. Dit verklaart het ontbreken van de schroeven langs de lunette. In plaats daarvan lag de nadruk op het spel van vormen en verhoudingen, wat niet in de laatste plaats te danken is aan de Italiaanse ontwerper. Het andere belangrijke verschil zat in de uurwerken: de Laureato was uitgerust met een uiterst slank quartzuurwerk, waaraan het merk al sinds de jaren zestig had gewerkt, terwijl de Royal Oak werd aangedreven door een mechanisch kaliber.

Hoewel er van tijd tot tijd nieuwe horloges aan de Laureato-collectie werden toegevoegd – met name de sportieve EVO 3-modellen in 2003 en de spectaculaire Blue Spinel Tourbillon met drie bruggen in 2012 – duurde het nog een tijdje voordat de collectie echt helemaal opnieuw werd vormgegeven.

De Laureato-collectie vandaag

In 2016 vierde Girard-Perregaux zijn 225-jarig jubileum. Ter gelegenheid daarvan werd de Laureato-collectie opnieuw gelanceerd en enorm gediversifieerd, zodat de horloges tegenwoordig verkrijgbaar zijn in een immense verscheidenheid aan vormen en kleuren. (Je vindt hier het volledige overzicht, maar zorg ervoor dat je wat tijd over hebt.)

De beschikbare kastmaterialen variëren van voor de hand liggende keuzes zoals roestvrij staal, titanium en goud, maar omvatten ook meer exotische materialen zoals keramiek, koolstofglas en zelfs saffierglas. De selectie aan complicaties is al even breed, met onder meer tourbillons, chronografen, eeuwigdurende kalenders en wereldtijdindicatoren. Dit alles is ondergebracht in kasten met een diameter tussen 34 mm en 45 mm.

De meeste klassieke Laureto-horloges hebben een wijzerplaat met een fraai wafelvormig ‘Clous de Paris’-patroon – een speciaal soort guilloché-wijzerplaat met kleine piramidevormige noppen. Deze wijzerplaatstijl lijkt sterk op de zogenaamde ‘Tapisserie’-wijzerplaten van Audemars Piguet, wat ons terugbrengt bij onze oorspronkelijke vraag.

Genta-kopie of origineel uit de jaren ’70?

Wat moeten we nu denken van de Laureato-collectie: een gedurfde Genta-kopie of een toonaangevend luxe sporthorloge uit zijn tijd? Dat is natuurlijk aan iedereen om voor zichzelf te beslissen, maar we willen u graag wat stof tot nadenken geven.

De gelijkenis met de Royal Oak (1972) van Gérald Genta valt niet te ontkennen, hoewel het cruciaal is om erop te wijzen dat dit horloge pas drie jaar vóór de originele Laureato (1975) op de markt is gebracht. De Genta-klassiekers Patek Philippe Nautilus en montredo.com/iwc-ingenieur-the-amagnetic-watch-for-scientists/" target="_blank" rel="noreferrer noopener">IWC Ingenieur SL “Jumbo” (beide uit 1976) waren toen nog niet eens bedacht. De bewering dat de Laureato simpelweg op de trein sprong die al op volle snelheid reed, klopt daarom niet.

Belangrijker is echter het feit dat de Royal Oak niet bepaald een daverend succes was – het tegenovergestelde is waar. Toen de eerste Royal Oak het levenslicht zag op Baselworld 1972, in een tijd waarin de wereld snakte naar betaalbare kwartshorloges die voor weinig geld verkrijgbaar waren, kwam het prijskaartje (op zijn zachtst gezegd) enigszins als een verrassing. 3750 Zwitserse frank was ruwweg het equivalent van een gouden Patek Philippe-dresswatch of 10(!) Rolex Submariners. De prijsbewuste kopers zagen dan ook het nut niet in om zulke bedragen uit te geven aan een roestvrijstalen horloge, wat verklaart waarom het Audemars Piguet ruim twee jaar kostte om de eerste 1000 Royal Oak-exemplaren van zijn „A-serie“ te verkopen. (Je kunt meer interessante feiten ontdekken in onze Gérald Genta-video met horloge-expert Gisbert Brunner.)

Met andere woorden: de Girard-Perregaux Laureato werd gelanceerd in een tijd waarin zijn stilistische voorbeeld allesbehalve succesvol was. Welk belang zou een merk erbij hebben om een overduidelijke flop te kopiëren?

Conclusie

In plaats van de Laureato simpelweg af te doen als een ‘Genta-imitatie’, waarom zouden we dan niet de grote meerwaarde van de collectie benadrukken en de strategische vooruitziendheid van Girard-Perregaux in de jaren zeventig erkennen? Het was immers GP die als eerste dit nieuwe (en controversiële) horlogetype introduceerde.

Als u meer wilt weten over de huidige Laureato-modellen, bekijk dan zeker eens montredo.com/brand/girard-perregaux/laureato/" target="_blank" aria-label="undefined (opent in een nieuw tabblad)" rel="noreferrer noopener">onze geweldige selectie in onze winkel.