55e verjaardag van de Seiko Diver's
Aan de positieve kant: de drie duikershorloges in Seiko’s 55e-jubileumeditie zijn prachtige, historisch belangrijke uurwerken die kopers veel plezier zullen bezorgen. Technische innovaties zoals het voor het eerst gebruikte, in eigen huis ontwikkelde Ever-Brilliant Steel, of de ingebouwde 8L55- en 8L35-kalibers, maken deze horloges nog aantrekkelijker. Als het alleen om de naakte kenmerken van de drie klassieke nieuwe edities zou gaan, zou er niet veel te klagen vallen. Een kritische analyse brengt echter de nogal ambitieuze prijzen aan het licht, en het feit dat Seiko hier de kans heeft gemist om echt een homerun te slaan.
Déjà vu met de 62MAS
Sommigen van jullie krijgen bij deze release misschien een déjà vu: in 2017 verscheen er een nieuwe editie van de 62MAS, in de vorm van de SLA017J1. Zelfs toen viel er niets aan te merken op het horloge zelf. Het was een waardige nieuwe editie van de legendarische Divers – net zoals de SLA037J1 dat nu is. Er waren echter twee opvallende minpunten: het was met € 4.000 te duur, en de oplage was bovendien beperkt tot slechts 2.000 stuks. Met de nu uitgebrachte SLA037J1 is het bedrijf nog een stap verder gegaan, met een prijs van € 6.500 en een veel beperktere oplage van 1.100 stuks. Natuurlijk moet iedereen voor zichzelf beslissen of het horloge die € 6.500 waard is. Het gebruikte kaliber, de 8L55, is zeker een eersteklas uurwerk. Zonder regulering door Seiko garandeert het echter slechts een gangnauwkeurigheid van -10 tot +15 seconden per dag – een volstrekt onaanvaardbare waarde voor € 6.500. De andere modellen hebben min of meer dezelfde problemen: te duur en onnodig beperkt.
Geen concurrentie voor Submariner en co.
Met een permanente versie van de 62MAS had men een vlaggenschip onder de duikershorloges in het Seiko-assortiment kunnen introduceren – vergelijkbaar met de Submariner, Seamaster en dergelijke. Met een gekalibreerd uurwerk en een prijs van rond de € 3.000 zou men een serieus alternatief hebben gehad voor de Zwitserse zwaargewichten in dit segment. Het lijkt erop dat deze heruitgave opnieuw sterk beïnvloed is door de nieuwe marktoriëntatie van Seiko. Aangezien het bedrijf het imago van goedkope horlogefabrikant van zich af wil schudden ten gunste van een hogere marktpositie, zijn hogere prijzen en gelimiteerde speciale edities waarschijnlijk de aangewezen middelen. Dit zal echter de fans van het merk die al zijn afgeschrikt niet terugbrengen, en een betere reputatie op de markt houdt niet alleen bijbehorende prijzen in, maar ook een hogere kwaliteit van de geproduceerde artikelen. Zo biedt Omega bijvoorbeeld voor minder dan € 6.500 een horloge aan met Master Chronometer-certificering, wat de koper een maximale afwijking van 0/+5 seconden per dag garandeert. Ook Seiko zou binnen dit bereik moeten vallen, zeker als het dezelfde prijscategorie nastreeft. Het lijdt geen twijfel dat het bedrijf hiertoe in staat is.
De zilveren rand: SPB149J1
Ironisch genoeg laat Seiko met deze release tegelijkertijd zien dat het altijd beter kan: met de meer betaalbare heruitgave van de 62MAS – de SPB149J1. Met een adviesprijs van € 1.350, een 6R35uurwerk en een ruimere productie van minstens 5.500 stuks probeert Seiko de eerder genoemde tekortkomingen goed te maken – het lijkt erop dat er toch nog hoop is.
